Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

samorządowa instytucja kultury Województwa Podkarpackiego i Miasta Rzeszowa

Provincial and City Public Library in Rzeszow

municipal culture institution of Podkarpacie Province and City of Rzeszow

Воєводська і Міська Cуспільна Бібліотека у Жешові

PODKARPACKIE - przestrzeń otwarta

Rzeszów - stolica innowacji

Kultura w Rzeszowie

BIP WiMBP

Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzeszowie

Licznik odwiedzin

Stronę odwiedzono:
27104702 razy

Pogoda

Swiat Pogody .pl

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0

 


 


Kierunek Interwencji 1.1. Zakup i zdalny dostęp do nowości wydawniczych ze środków finansowych Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego

Współpraca z

Współpraca z

Współpraca z

SBP

DKK

Legimi

 

Logowanie do SOWA2

 

Deklaracja dostępności

Przeszłość w pamiątkach ukryta

Academica - Cyfrowa Biblioteka Publikacji Naukowych

System informacji prawnej Legalis

Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich

Kalendarz wydarzeń

Pon Wto Śro Czw Pią Sob Nie
01 02 03 04 05 06 07
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Zapytaj bibliotekarza

fb WiMBP

 

Archiwum wydarzeń 2017

Katyń 1940 - prelekcja w Filii nr 7 - relacja

18-04-2017

KATYŃ 1940 -
prelekcja w Filii nr 7


„Tylko guziki nieugięte

Przetrwały śmierć świadkowie zbrodni…”

Zbigniew Herbert

„Katyń 1940”  to tytuł prelekcji, która odbyła się 10 kwietnia 2017 r., w Filii nr 7, w ramach Światowego Dnia Ofiar Katynia, z cyklu:  Historia Polski w zarysie. Prelekcja wygłoszona została przez Rafała Kocoła z Muzeum Okręgowego w Rzeszowie dla młodzieży z Zespołu Szkół Samochodowych.

 

1 września 1939 r. o 4.45 armie niemieckie uderzyły z lądu, powietrza i morza. Wybuchła II wojna światowa. Ze względu na przewagę militarną oddziałów hitlerowskich, już 3 września jednostki polskie zaczęły się cofać na linię Wisły, tocząc ciężkie walki (m.in. bitwa nad Bzurą) - podkreślił Rafał Kocoł. Niestety ze względu na dużą mobilność nieprzyjaciela, Polacy nie zdołali utworzyć drugiej linii obrony. 17 września 1939 r., o godz. 5.40 - Sowieci wkroczyli na ziemie wschodnie RP szybko zagłębiając się w polskie terytorium. Obrona naszych granic na Wschodzie była o wiele słabsza. Nieliczne oddziały graniczne Korpusu Ochrony Pogranicza strzegły naszych wschodnich granic. Zaskoczyło to Naczelnego Wodza Edwarda Rydza-Śmigłego, jak i Prezydenta II Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego, który wydał w tej sprawie notę o napaści Sowietów na Polskę. Polska znalazła się w potrzasku. Walczącym żołnierzom polskim została tylko alternatywa niewoli lub walki do końca z dwoma przeciwnikami równocześnie. Łupem czerwonoarmistów padły magazyny wojskowe rozmieszczone na wschodzie, ośrodki zapasowe polskich jednostek wojskowych, do niewoli trafiło wielu rezerwistów. W szlak walk z Sowietami wpisały się takie miejscowości jak Wilno, Grodno, Lwów, Szack i Wytyczno. Ukoronowaniem współpracy niemiecko – sowieckiej była zorganizowana 22 września wspólna defilada w Brześciu nad Bugiem. Do niewoli sowieckiej poszło ok. 240 tys. żołnierzy, w tym ok. 18 tys. oficerów, którzy zostali internowani w specjalnych obozach NKWD w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku.
 

Warunki bytowe w obozach były ciężkie, ale Sowieci traktowali jeńców na ogół poprawnie, nie zmuszając do pracy niewolniczej, zaś wyższych oficerów i generałów umieszczając w stosunkowo lepszych warunkach. Władze obozowe pozwalały na korespondencję  z bliskimi, nawet na przesyłanie jeńcom paczek oraz środków pieniężnych. Szło to równocześnie w parze z bardzo kiepską aprowizacją, z ciężkimi warunkami klimatycznymi (zimno i nieogrzewane pomieszczenia) oraz wszechobecna ciasnota, ponieważ budynki nie były przygotowane na taką liczbę przetrzymywanych. Dochodził do tego częsty brak wody i co za tym idzie kiepskie warunki higieniczne. Oczywiście cały czas oficerowie byli poddawani obróbce propagandowej, zabroniona została wszelka działalność patriotyczna i religijna (przed Bożym Narodzeniem 1939 r. wywieziono w nieznanym kierunku kapłanów wszystkich wyznań). Nieliczne były przypadki, kiedy oficerowie poddawali się ideologicznym namowom funkcjonariuszom NKWD.


Biuro Polityczne KC WKP(b) zaczęło się zastanawiać, co zrobić z taką ilością ludzi, których Stalin wypuścić na wolność nie chciał. Początkowo był rozważany pomysł by polskich oficerów zesłać na ciężkie roboty na wschód. Jednak przeważył pogląd, by żołnierzy rozstrzelać. Los zamkniętych w obozach został przesądzony decyzją Politbiura z 5 marca 1940 r., a przypieczętowany tajnym rozkazem szefa NKWD Ławrientija Berii z 22 marca 1940 r. Strzałem w tył głowy zamordowano prawie 22 tys. ludzi w tym oficerów, podoficerów i szeregowych Wojska Polskiego oraz Policji Państwowej, a także urzędników instytucji rządowych i samorządowych. Miejscami straceń były kolejno dla Kozielska – Katyń, dla Ostaszkowa – Miednoje, zaś dla Starobielska – Charków.


Symbolem tej komunistycznej zbrodni stał się las katyński, zroszony obficie polską krwią, do dzisiaj będący miejscem refleksji i zadumy, oraz celem licznych patriotycznych pielgrzymek, w tym tragicznej w skutkach podróży polskiej delegacji, z parą prezydencką na czele w kwietniu 2010 r.

                                                          
                        Rafał Kocoł

                                                     Muzeum Okręgowego w Rzeszowie

 

Dziękujemy Panu Rafałowi Kocołowi za przygotowanie prelekcji o Katyniu w 77. rocznicę zbrodni sowieckiej.

                                                                                  Anna Kurowska

 

-------------------------------------------------------

GALERIA

Redakcja witryny:
E-mail:

Copyright 2009 WiMBP Rzeszów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ideo Realizacja:
CMS Edito Powered by: